Esperanto kiel kulturo de dauropov(ec)o
(Pliay argumentoy por ekologia amendo de la statuto de la Universala Esperanto -Asocio, UEA)

Estas 2 mayorioy en la mondo, se temas pri Esperanto: la unua tiu de la autoktonay esperantistoy en ilia diasporio, la alia tiu de la ceteray monday kuncivitanoy en iliay respektivay etnioy. & 1 simptomo estas komuna al ambau mayorioy: Ili konsideras esperanton kiel internacian lingvon, pli detale: la unua kiel lingvan pacigilon-interkomprenijilon por savenda homaro, la dua simple kiel superfluazhon, char nebezonatan & nenaturan lingvon de eternay mondplibonigemuloy. La problemo en ambau estas la fiksijo de la mensostato ye chefe unudiscipline, t.e. nur lingve, orientitay & orientantay kriterioy.

Novay epistemologiay & transdisciplinay alpashoy al futurinda perspektivo por la mondo pre- zentas la eblon de grandparte nelingva aliro al la memidenteco de neutrala internacia lingvo & esperantistay organizazhoy. Transdisciplineco integras sciencoyn, artoyn (intuicion), religioyn ktp. & la chiutagon por evoluigi raciayn paradigmoyn, kiuy (pli) adekvate respondas al la komplekseco de la Tero, ties geobiosfero & homrilatata mondo. Chefay kriterioy estas la nefiksijo ye 1 tipo de logiko, la nepra preteco al dialogo & diskutado & la triptiko de rigoro (en argumentado), de malfermiteco (en la mensostato) & de toleremo (en la praktika kunvivado) (Vd. “Charto de Transdisciplineco”, artikolo 14, http://basarab.nicolescu.perso.sfr.fr/ciret/english/charten.htm). Universitatnivele la “Akadmio de Natursciencoy Svisuyo” en la yaro 2006 formulis kiel 1 de siay celoy inter- & trans-disciplinan esploradon (http://wapedia.mobil/eo/Akademio_de_natursciencoj_Svisujo). Read more »