La Zamenhofa Alfabeto kaj la sensigna Ralfo, du ne disigeblaj kaj &#285emelaj alfabetoj

Komento de Wolfgang Guenther:

Esperanto estis eltrovita por plifaciligi internacian komunikadon. La lingvo mem bone sukcesas en tio. Ekzistas esperanta komunumo kun propra kulturo forme de tutmonda “diasporo” en chiuy kontinentoy.

La tradicia  Zamenhofa alfabeto kun siay diakritay literoy estas malhelpo en multay kazoy de la chiutaga vivo.  & principe ya validas la fakto, ke, yu pli komplika-kompleksa estas ento, kiun oni enmetas en iun sistemon, des pli komplika devas esti la aplikad- & kontrol-sistemo ante ci enton en la sistemo kontrau perturboy  de ekstere & interne (vd. lejon de necesa varieco).

Aparte de tio estas racie deveni de la fakto, ke internaciay organizazhoy ne akceptos internacian lingvon kun alfabeto, kiu estas ech pli komplika ol la angla.

Chi du aspektoy estas de ekster la esperanto-movado.

Sed ankau estas deinterna aspekto. Zamenhof mem, la iniciatinto de esperanto, yam sentis la problemon pri la netaugeco de literoy kun supersignoy (“diakritazhoy”)- vd. la libron de L.L. Zamenhof “Lingvaj Respondoj”, Esperantaj Francaj Eldonoj, 1962, sub n-roy 58, A & B.

Efektive, ne estas videbla kialo ne plifaciligi la tradician esperanto-alfabeton per nova & al la internaciay skrib- & parol-manieroy (fonetiko) pli adaptita nova alfabeto kiel la chi tie  en la platformo chefe  uzata Ralfo (= racia alfabeto) NHA. Por esperantistoy la alkutimijo al ji estas tre facila afero.

2011feb03